نمیدانم چگونه بگویم اما به دلایلی از حضور شما عزیزان رفع زحمت میکنم و در واقع شاید این آخرین پست در این وبلاگ باشد اما همچنان اشعار شما عزیزان را خواهم خواند تا روزی که باشم

کاش می شد گفت اما ...

دیروز بدترین روزی بود که در زندگی داشتم و امروز بهترین روز است برای اینکه بفهمم چقدر بار گران هستم و باید  بروم . چرا که نه زحمت برداشتنم به دوش کسی می افتد و نه عذاب دیدنم را در چشم دوستان به جا میگذارم . (البته دوستانی که مرا می شناسند میدانند که این اتفاق هر چه هست ربطی به مسائل عشقی ندارد)

به انتهای خودم میرسم و میمیرم

                                          چه انتقام عجیبی ز خویش میگیرم

نمیدانم . شاید روزی برگشتم اما فعلن هیچ نمیشود گفت و باید مدتی به  دنبال خودم بگردم . شاید بین کاغذ پاره ها و شاید  بین حرفهایی که هرگز نزدم .

شعر ناقابلی برای خداحافظی با شما عزیزانم در نظر گرفتم که تقدیم میکنم :

پیدایت میکنم

اگر مثل من تنهایی را میشناختی

میدانستی

که احترام دیوار واجب است

و چه سخت است برای دیوار

                                  وقتی در به او خیانت میکند

و چه سخت است برای شب 

که خورشید ستاره هایش را می دزدد

                                  و کسی به خورشید چیزی نمی گوید

باشد ، برو

فکر کن این دیوارها را گذشتی

اما ...

جاده ها راز نگهدار نیستند

پیدایت میکنم

.........................................................................................

از تمام عزیزانی که در این ماهها به این حقیر بی سواد محبت داشتند تشکر میکنم .

از استاد عزیزم رضوان ابوترابی به خاطر تمام محبتهای بی دریغ و بی منتش سپاسگذارم و شرمسارم از اینکه دستهای خالی را فقط بر سر میتوان کوفتن

از خانمها : لادن جمالی . حدیث جمالی . اعظم کمالی . پروین نگهداری . ساناز محب . ساغر شفیعی . ارغوان . جمجمه. سمیه حسینی و دیگر عزیزان به خاطر نظرات ارزشمندشان متشکرم

از آقایان : استاد رضوان ابوترابی . کورس احمدی . احسان محسنی . سید محسن سید صادقی . مصطفی میر عبدالله . علیرضا قنبری . ع ج بینام . امیر آزاده دل . سابیر هاکا . سیروس ذکائی . سالک . حامد خداوردیان . پدرام یگانه معافی . رضا بی شتاب . رند بازاری عزیز و دیگر عزیزانم تشکر میکنم که تنهایم نگذاشتند .

از هنرجویان باوفایم خانمها : میترا . م    رزیتا احتشامیان . نازی محبی و ندا آقاجانیان که اکنون دیگر هنرمندان قابلی هستند ممنونم که به من لطف داشتند

شاید این رفتن بازگشتی نداشته باشد اما اگر روزی برگشتم خواهم گفت .

ارادتمند و خاکسار همه شما عزیزان .. حقیر بی سواد : مهرداد بابایی

مدتی بود نمیتوانستم این صفحه را به روز کنم چون درگیر ساخت و تدوین چند موسیقی بودم . یکی از این آثار برای تیتراژ فیلمی به نام : یک قطره در غبار  به کارگردانی : نرگس ذوالفقاری  ساخته شد که موسیقی متن این فیلم تلویزیونی هم کار این حقیر است .

با اجازه کارگردان این اثر موسیقی تیتراژ این فیلم که شعر . موسیقی و صدای خودم است را به شما تقدیم میکنم  و امیدوارم مرا از نظرات خود بی بهره نسازید .( لینک دانلود پایین تصویر است)

البته نسخه دیگری از این آهنگ برای آلبوم من تنظیم شده که دارای سازبندی متفاوتی است .

مشخصات اثر :

نام آهنگ : دل من

نوع اثر : موسیقی با کلام برای تیتراژ فیلم

ژانر : تلفیقی پاپ . سنتی

آهنگساز . ترانه سرا و خواننده : مهرداد بابایی

دانلود آهنگ دل من

 حجم فایل : 2 مگابایت

این پست ویژه تولد مهربان ترین استاد و شاعری ست که میشناسم یعنی استاد رضوان ابوترابی

هیچ وقت یادم نمی رود اولین دیدارم را با ایشان . در یک انجمن شعر من یکسوی سالن نشستم و ایشان درست روبروی من در سمت دیگر . حتی سلامی هم به نکردیم اما مهرش به دلم نشست و دست تقدیر بی آنکه بخواهم پس از سه روز مرا به خانه فرهنگ نصر کشاند و در آنجا برای همیشه دلم را در دستانش جا گذاشتم و این کمترین بهای با او بودن بود

این شعر را برای اولین دیدارم با استاد عزیز و مهربانم رضوان ابوترابی سرودم و به همراه جان بی مقدارم به او پیش کش میکنم

 .....................................................................................

دیدار ...                                                     

اگر پنج دقیقه دیرتر بیدار می شدم

یا بند کفشم کمی بازی در می آورد

یا به جای تاکسی اول ؛ دوم را سوار می شدم

یا کمی آرامتر راه میرفتم

صندلی روبروی تو را دیگری پر می کرد

نمی دیدمت ...

خدا حساب همه جا را کرده بود !

بازی در نیار

................................................

سلام به همه شما دوستان با وفا که من رو تنها نمی گذارید

ببخشید که دیگه دیر به دیر آپ میشم چون این روزها خیلی گرفتارم و چند تا آلبوم موسیقی هست که باید کارش رو انجام بدم

یک خبر دارم و دو تا شعر

خبر اینکه رکورد آلبوم روزهای زرد که موسیقی و شعر و کلام خودم هست از هفته دیگه آغاز خواهد شد و احتمالا همین امسال هم منتشر میشه

این هم دوتا شعر به نامهای : تنهایی .. و .. ای کاش که هرگز

تنهایی ...

سالهاست دنیا را

با تمام جاذبه هایش

پشت درب این خانه منتظر گذاشته ام

وقتی بیرون میروم

خودم را نمیبرم

وقتی برمیگردم

خاطره ی جدیدی به خانه نمی آورم

ساکتم

و تنها صدایی که از دیوار در می آید

تیک تاکِ ساعت است

برو و باور کن

تنهایی هیچ وقت برای دو نفر جا ندارد .

...........................................................................................................

ای کاش که هرگز ...

یک بار تو را دیدم و ای کاش که هرگز ...

                                         بستم به تو امّیدم و ای کاش که هرگز ...

تو منتظر گریه ی من بودی و من مست

                                         تنها به تو خندیدم و ای کاش که هرگز ...

یک چیز عجیبی که نمی گفت زبانت

                                         از چشم تو فهمیدم و ای کاش که هرگز ...

گفتند نباید به تو دل داد ، نباید

                                        افسوس که نشنیدم و ای کاش که هرگز ...

از جرم نگاهی که به چشمان تو کردم

                                        در غربت تبعیدم و ای کاش که هرگز ...

مجنونم و دیوانگی ام دست خودم نیست

                                        یکپارچه تهدیدم و ای کاش که هرگز ...

با سلام به همه دوستان عزیزم

ببخشید که به علت بیماری و چند روزی بستری بودن مدتی غایب بودم

البته شاید بهانه ای شد تا دوستانی که بیشتر به فکرم هستند و احوالم براشون مهمه بشناسم

برای این پست سه شعر کوتاه انتخاب کردم که امیدوارم نظرتون رو برای این حقیر بگذارید .

شعر برگها مربوط به احوال این روزهاست .. !!

برگها ..

مرام طبیعت عوض شده

پیش از این

برگها وقتی که زرد می شدند

                                      می افتادند

این روزها

برگها سبز سبز که می شوند .. می افتند !

من مرده .. شما زنده

این برگها که رفتند

یک روز با بهار بر می گردند .

...................................................................................................

شاه شطرنج

گیرم که باخته ام

اما کسی جرات ندارد به من دست بزند

یا از صفحهء بازی بیرونم بیندازد

شوخی نیست

من شاه شطرنجم !!

...............................................................................................................

بدشانس !!

آفتاب تقصیری نداشت

دریا

آفتابه را در دستم دید

خشکش زد !!

M.Babaei

دلخوشم به حضورتان و سرشار از شادمانی از اینکه با شما هستم

 این بار دو اثر دیگر انتخاب کرده ام به نامهای :  دعای باران .. و .. راز فندک من

شعر دعای باران را سرکار خانم شیما احمدی که مترجم زبان انگلیسی و شاعر هستند ترجمه کرده اند و بنابراین در این پست این شعر را با ترجمه آن را تقدیم میکنم .

دعای باران

با دعای بارانم                                                                            With my praying for rain

نه آسمان مجبور به باریدن                                                  Not sky had to rain

نه چتر ها باز                                                              No Umberellas Opened

نه زمین خیس شد                                                        No earth become wet

فقط آبرویم ریخت                                                             Just I losed my face

ماه دلش میخواست پشت ابر بماند...        ...   Moon wanted to stay behind the cloud

...........................................................................................................................................

راز فندک من

به ته رسید همین لحظه گاز فندک من

                                                    مخالف است در این لحظه ساز فندک من

تو را به جان هر آنکس که دوستش داری

                                                    بکش به جای من ای دوست ناز فندک من

و یا بده کمی از آتش لبانت تا

                                                    شود بریده زبان دراز فندک من

همیشه تا سحر از فکر تو نمی خوابم

                                                   قضا نمی شود از تو نماز فندک من

من و تو و شب و سیگار و شعر و بیداری

                                                   و بی نتیجه گی اش با نیاز فندک من

نگو که از تو نگفتم خودت قضاوت کن

                                                  که اشتباه ز من بوده یا ز فندک من

نداد روشنی اش را که من بگویم از او

                                                  سرودن غزلم بود راز فندک من

ممنونم که مرا تنها نمیگذارید و اشعار ناقص و سرشار از ایراد من را مطالعه میکنید ببخشید اگر توان من بیشتر از این نیست .

برای این پست دو اثر دیگر انتخاب کردم که به نامهای : مجازات .. و .. تصویرهای مستند

تقدیم با نهایت عشق و سپاس به شما عزیزان

مجازات :

از دست تو دلم گرفت

از دست دلم آسمان

همه مردم شهر را

                      یکجا مجازات کردی ...

..........................................................................................................................

تصویر های مستند :

من آن فلان فلان شدهء بی نشانی ام

آری درست حدس زدی من فلانی ام

بر پردهء نمايش اين شهر لعنتي

تصوير هاي مستند يك رواني ام

بي مصرف و به درد نخور بي هويّتم

بي امتحان ترين ورق امتحاني ام

تا چشمتان ببيندم اينجا برايتان

در جستجوي عينك ته استكاني ام

من خاكِ خاك بر سرم و خانه نيستم

داري به اشتباه مرا ميتكاني ام

با مهملات منطقي ات خسته ام نكن

وقتي كه مبتلا به جنونهاي آني ام

با جنگ سرد دفتر و خودكار و شعر و فكر

سرگرم آفريدن جنگ جهاني ام

حق السّكوت ميدهم و واژه ميكُشم

با مافياي قافيه ها در تباني ام

تنها دواي چشم تو انديشه من است

روزي به چشمهاي خودت مي چكاني ام ...

...................................................................................................................................

در ضمن کتابی از خانم ساغر شفیعی منتشر شده به نام : من هم از شاعران دهه چهل هستم  که بنده مطالعه کردم و مطالعه اون رو به شما عزیزان نیز توصیه میکنم .

ابتدا باید از همه شما عزیزان تشکر کنم به خاطر پیامهای سرشار از مهر و محبتتون

و دوم اینکه به زودی دو آهنگ از من برای دانلود شما عزیزان در همین وبلاگ و سایت اصلی من قرار داده خواهد شد . 

برای این هفته هم یک غزل و یک قطعه شعر سپید کوتاه به نامهای : تیک تاک .. و .. درست یادم نیست برای شما عزیزان انتخاب کردم

که امیدوارم بی سوادی من رو بعد از خوندن این دو اثر ببخشید .

تيك تاك

مهم ترين خبرها

كمترين سر و صدا را به پا مي كنند

مثل تيك تاك ساعت

كه بايد همه جا ساكت باشد

تا بتواني از زبان عقربه بشنوي

نزديك شدنت را به مرگ ...

درست يادم نيست

روزي از راه آمدم اينجا ساعتش را درست يادم نيست

ديدم انگار دوستت دارم علّتش را درست يادم نيست

چشم من از همان نگاه نخست با تو احساس آشنايي كرد

خنده اَت حالت عجيبي داشت حالتش را درست يادم نيست

زير چشمي نگاه ميكردم صورتت را و در خيال خودم

مي زدم بوسه بر كنار لبت لذّتش را درست يادم نيست

آن شب از فكر تو ميان نماز بين آيات سورۀ توحيد

لَم يَلِد را يَلِد ولَم خواندم ركعتش را درست يادم نيست

باورش سخت بود و نا ممكن كه دلم بوي عاشقي مي داد

پيش از اين او هميشه تنها بود مدّتش را درست يادم نيست

مانده بود از تمام خاطره ها يك نفر در ميان آئينه

اسم او مهرداد بود اما شهرتش را درست يادم نيست

خواب تو خواب هر شبم شده بود راه تعبير آن سرودن شعر

يك غريبه هميشه پيش تو بود صورتش را درست يادم نيست

عادت عشق دل شكستن بود و مرا عاشق نگاه تو كرد

واقعاً او چه خوب مي دانست عادتش را درست يادم نيست

عاقبت مرد بين آئينه بي خبر رفت و در شبي گم شد

چون لياقت نداشت يا اينكه جرأتش را درست يادم نيست

ممنونم از اینکه مرا تنها نمیگذارید و صمیمانه به همه شما عشق

می ورزم .

اینبار دو قطعه شعر انتخاب کرده ام به نامهای : آب قند و مرد شکسته

امیدوارم مورد قبول واقع شود .

در ضمن وب سایت من در حال تکمیل است و به زودی در همین وبلاگ آدرس آن گذاشته خواهد شد تا اگر خواستید بعضی از آثار این حقیر را بشنوید از همان وب سایت دانلود بفرمایید .

آب قند :

امشب ماه یکدفعه رنگش پرید !

فهمیدم چشمش به تو افتاده است

و دانستم چرا بعد از هر بار که می بینمت

همه برایم آب قند می آورند .. !!

........................................................................

مرد شکسته

اینجا کنار آینه مردی نشسته است 

مردی میان آینه خود را شکسته است

او جز هزار تکّه شدن چاره ای نداشت

گاهی شکستن از جهت کشف هسته است

یار و رفیق و دوست برایش لغت شده

از این لغات مبهم و بیگانه خسته است

آئینه از شکستن او در خودش شکست

این راه آخرین دهانهای بسته است

امشب برای بار صدم خود کشی نکرد

کارش شبیه قصۀ چاقو و دسته است

حالا ببین شکستن او معنی اش چه بود

در تکه های آینه مردی نشسته است .. !

..............................................................................

توجه : در بین پنجم اشاره به ضرب المثل : چاقو دستۀ خود را نمیبرد

یک چند روزی گرفتار بودم و نتونستم بیام برای آپدیت کردن وبلاگ

این بار دو قطعه شعر براتون میگذارم یکی به نام : پابوس  و دیگری به نام : سایه ها 

سایه ها :

تعقيبش ميكنم
فرار ميكند
فرار ميكنم
تعقيبم ميكند
چراغها را روشن كردم
غيبش زد !
يادم نبود
سايه ها از روشنايي ميترسند !!

.................................................................................................

پابوس :